یکی را دوست می دارم،

ولی افسوس، او هرگز نمی داند.

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من که

او را دوست می دارم،

ولی افسوس،

او هرگز نگاهم را نمی خواند.

به برگ گل نوشتم من که

او را دوست می دارم،

ولی افسوس،

او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند.

به مهتاب گفتم ای مهتاب،

سر راهت به کوی او سلام من را رسان و گو که

او را دوست می دارم.

ولی افسوس،

یکی ابر سیه آمد زِ ره روی ماه تابان را بپوشانید.

صبا را دیدم و گفتم، صبا دستم به دامانت،

بگو از من به دلدارم که

او را دوست می دارم.

ولی افسوس،

زِ ابر تیره برقی جست و قاصد را میان ره بسوزانید.

کنون وا مانده از هرجا دگر با خود کنم نجوا،

یکی را دوست می دارم،

ولی افسوس،

او هرگز نمی داند!!!!!

چه جالب . . . 

برگرد ای غریبه

من بیمار نگاه خاموشت هستم

من دلتنگ ان سکوت بی فرجامت هستم

من اواره کوچه به کوچه چشمانت هستم

می دانی؟

هر وقت برف می بارد من سفر میکنم

سفری به درون ان نگاه معصومت

سفری به دنیای پاک سادگیت

سفری به دنیای پاک سادگیت

سفری به یادهای فراموش نشده

سفری به ان دور دست های غریب

ای مسافر گمشده شهر ماه

من تو را هر روز در غروب خیالم می بینم

با همان نگاه های خسته و پر نفوذ

من تو را همیشه اینگونه میبینم!همیشه

نگاهت بوی خاک باران خورده را میداد

تو رفتی!

ارام و بی نشان

سراغت را از شقایق های وحشی گرفتم

گفتند: ما خواب بودیم کسی را ندیده ایم

به باران گفتم من نگاهی را گم کرده ام تو ان را ندیده ای؟

کلامش بارش سکوت بود

حال من مانده ام با کوله باری از یادهاو تنهایی ها

وغروبی دیگر که انعکاسی از نگاه توست

برگرد ای غریبه من بیمار نگاه خاموشت هستم

جاودانه دوستت دارم

و امروز كه مي خواهمت نيستي...

امروز كه تنهايم و در گورستان در زير خاك خفته ام.

روزي عشق را در دلم نشاندي و روزي ديگر مرا با آن دل به خاكي سرد سپردي و امروز جاي آغوش سرد تو من هم بستر خاك شده ام.

عشق من كه مرا هرگز دوست نداشتي!

 اين من نيستم كه سخن مي گويم اين سخن عاشقانيست كه تو بر عشقشان ننگ گماردي تا باور كنند  ديگر عشق مرده است.

ننگ بر تو باد كه لياقت عشق پاك مرا نداشتي.

ننگ بر تو باد.

تنها 

دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
ــ 

زندگی گفت چون که تو حقیقتی و من دروغ.........

تکيه بر ديوار کردم خاک بر پشتم نشست

دوستي با هر که کردم عاقبت قلبم شکست

 آن قدر رنجي که دنيا بر دل ما مي کند

بر دل هر کس کند او ترک دنيا مي کند

با خودم گفتم:که فردا ترک دنيا مي کنم

وکيلم دلم و حضار، جمعي از عاشقان و دلسوختگان.

قاضي ، نامم را بلند خواند و گناهم رادوست داشتن تو اعلام

 کرد و سپس محکوم شدم به تنهايي و مرگ .

کنار چوبه دار از من خواستند

تا آخرين خواسته ام را بگويم و من گفتم به تو بگويند:

                   "دوستت دارم براي هميشه

عشق يعني خاطرات بي غبار

دفتري از شعر و از عطر بهار

عشق يعني يك تمنا , يك نياز

زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

عشق يعني چشم خيس مست او

زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ماتهب از يك نگاه

غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق

گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "

تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعني هر چه داري نيم كن

از برايش قلب خود تقديم كن

 ش

من هنوز خواب می بينم

كه دوره دوره ی وفاست

كه اعتبار عشق به جاست

دنيا به كام آدماست

من هنوزم خواب می بينم

من هنوز خواب می بينم

كه اين خودش غنيمته

برای ديگرون يه خوابه و

برای من حقيقته

من هنوزم خواب می بينم

سوته دلان يكی يكی تموم شدن

سوته دلی نمونده غير از خود من

كسی كه عشق و غم و فرياد بزنه

حقيقت آدمو فرياد بزنه

هنوز تو قصه های من

رنگ و ريا جا نداره

دروغ نمی گن آدما

دشمنی معنا نداره

هنوز تو قصه های من

هيچ كسی تنها نمیشه

كسی به جرم عاشقی

خسته وتنها نمی شه

هنوز تو ی دنيای من

هر آدمی يه عالمه

گل و نمی فروشن به هم

گل مثل قلب آدمه

سوته دلان يكی يكی تموم شدن

سوته دلی نمونده غير از خود من

كسی كه عشق و غم و فرياد بزنه

حقيقت آدمو فرياد بزنه

چه دریایی میان ماست

                     خوشا دیدار ما در خواب

        چه امیدی به این ساحل؟؟؟؟؟؟

                خوشا فریاد زیر آب

اصلاْ کدوم ساحل؟

کدوم ما؟

یه مای خیالی

چرا عاشقتم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نمی دونم!!!!!!!!!!!!

هیچ امیدی به هیچ جا و هیچ کس نیست

با پوچی زندگی کردن سخته

خیلی هم سخته

ولی من مجبورم که زنده بمونم

واسه همین دارم مثلاْ زندگی می کنم

چشمای من میل به گریه داره

من سراپا بغضم


هیچکس را فراموش نکردم اما


خود فراموش شدم


ناله هایم تلخ است


بغض تنهایی من را تو نخواهی فهمید ....


تو نخواهی فهمید ....

سلام به عزیز ترینم که جز او کسی در زندگیم نیست. نمی دانم که چه

 بگویم . ولی فقط یک جمله می گویم که عزیزم تا آخرین نفس

 دوست دارم

تو نیز هیچ کس را

 بیشتر از من دوست

نداشته باش . . .

بیا بنوسیم روی خاک،رو درخت ،رو پر پرنده، رو ابرا

اوج هر صدای عاشقه که شکستنی نیست

با صدا میام همه جا تورو مینویسم

گفتی خداحافظ .. گفتم خداحافظ

از پشت شیشه، تصویر این شهر، دلگیر همیشه

شهر غریب، دلهای غمگین، هوای بی تو، هوای سنگین

خونه ی بی تو، مثل یه زندون، حیف من و تو، حیف عشقمون

خونه ی بی تـــــــو مثل یه زندون حیف من و تو حیف عشقمون

دوست داشتن

اگه کسی ديوونت بود ... عاشقش باش                     اگه عاشقت بود ... دوستش داشته باش                  اگه دوستت داشت ... بهش علاقه نشون بده                اگه بهت علاقه نشون داد ... فقط يه لبخند بزن             اينطوری وقتی هميشه ازش يه پله عقب تر باشی                   اگه يه وقت خسته شد و يه پله جا موند                             تازه می شيد مثل هم

                                               دل نفرین شده ماست که تنهاست 

یاران ز چه رو رشته ی الفت بگسستند

عهدی که روا بود د گر باره نبستند

ما را دگر از طعنه ی دشمن گله ای نیست

کان عهد که بستیم رفیقان بشکستند

چرا وقتی که آدم تنها می شه

غم و غصه ش قد یه دنیا می شه

میره یه گوشه پنهون می شینه

اونجا رو مثل یه زندون می بینه

آنگونه که تیشه به ریشه قلبم زدی

باور کن سزاوارش نبودم نبودم

به کدامین گناه اینگونه شکستی قلبم را

به کدامین قانون اینگونه کشتی روحم را

نمی دانم ... نمی دانم

به کدامین ......

خدایا کمکم کن 

 عاشقانه چشمهایم را می بندم

و تورا در خیالم تصور می کنم

نمی دانم که چقدر خیال تو برام لذت بخش است

از هر چیز در این دنیا برایم شیرین تر هستی

پس چشهایم را می بندم

و با تمام وجود احساست می کنم

دوستت دارم

همیشه و همه جا

آری آری زندگی زیباست

زندگی آتشگهی دیرینه پا بر جاست

گر بیفروزیش رقص شعله اش از هر کران پیداست

ورنه خاموش است خاموشی گناه ماست

  تک و تنها...

   ای که بی تو خودمو تک و تنها می بینم

    هر جا که پا می زارم تو رو اونجا می بینم

    یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود

    قصه غربت تو قد صد تا غصه بود

    یاد تو هر جا که هستم با منه

   داره عمر منو آتیش می زنه

   تو برام خورشید بودی

    توی این دنیای سرد

    گونه های خیسمو

    دستای تو پاک می کرد

   حالا اون دستا کجاس

    اون دو تا دستای خوب

  چرا بی صدا شده

   لب قصه های خوب

   من که باور ندارم

   اون همه خاطره مرد

   عاشق آسمونا

   پشت یک پنجره موند

    آسمون سنگی شده . . .